De implementatie
Hier komen alle berichten over de implementatie samen: de wet, de amvb's, protocollen, formulieren en bijeenkomsten.
Archief column Rogier den Uyl:
Archief: column-6
Archief: column-5
Archief: column-4
Archief: column-3
Archief: column-2
Archief: column-1
en
Archief
Terug naar:
De implementatie
De welkomstpagina
WIN = Weer Iets Nieuws
Wij zijn een land geweest met een zeer traditionele rolverdeling tussen man en vrouw.
De man verdiende de kost en de vrouw zat thuis. De arbeidsparticipatie van vrouwen was
tientallen procenten lager dan de ons omringende landen. Maar de afgelopen jaren is een
forse inhaalslag gemaakt en nu is de arbeidsparticipatie van vrouwen op een vergelijkbaar
niveau met de omringende landen. Er moet wel bij gezegd worden dat het veelal om
deeltijdbanen gaat. Maar misschien is dat juist de toekomst voor alle Nederlanders.
Heel belangrijk voor het massaal gaan werken door vrouwen, is de impuls op de kinderopvang
geweest. Onder minister d'Ancona is er begin '90 voor het eerst een substantieel bedrag
aan kinderopvang uitgetrokken, ik meen 230 miljoen, en ook nu is in het regeerakkoord weer
400 miljoen extra uitgetrokken voor kinderopvang. Geld genoeg zou je zeggen.
Toch is kinderopvang binnen de WIN een groot knelpunt. Hoe komt dit? In de eerste plaats
geldt in algemene zin dat de WIN een wet is die veel vraagt aan regievoering van de
verantwoordelijke ambtenaar of uitvoerder. De regisseur van de WIN moet zaken doen met de
afdeling burgerzaken en de vreemdelingendienst om tot een sluitende aanpak te komen als
het gaat om het bereiken van de nieuwkomer, er moet met de afdeling onderwijs zaken worden
gedaan om te zorgen dat in het contract met het ROC een goed aanbod voor nieuwkomers wordt
bedongen en met sociale zaken moet veelal de middelen voor reiskosten, studiekosten en
kinderopvang worden geregeld. Bovendien moet dan ook nog bij de lokale
kinderopvanginstelling een zekere prioriteitsstelling voor nieuwkomers worden geregeld.
Makkelijk is het dus niet. Maar als het gaat om kinderopvang is regievoering niet het
probleem, zo wordt mij verteld.
Het heeft meer te maken met de wijze waarop de kinderopvang als voorziening zich
ontwikkelt. De kinderopvang wordt steeds professioneler en stelt steeds hogere eisen aan
de kwaliteit van de opvang. Dat leidt ertoe dat de opvang steeds duurder wordt, dat veel
goedwillende maar minder professionele vormen van kinderopvang verdwijnen en er monopolie
en kartelvorming optreedt. Dat laatste drijft de prijs nog eens extra omhoog.
Kortom, als het gaat om kinderopvangplaatsen voor nieuwkomers, dan ziet het probleem niet
direct in de financiering, maar in het gegeven dat er bijvoorbeeld te weinig
kinderopvangplaatsen zijn omdat daarvoor in plaats van de bestaande oude schooltjes dure
nieuwbouw nodig is, of omdat er te weinig gekwalificeerde leidsters beschikbaar zijn.
Het verhaal dat de kwaliteitseisen van de kinderopvang als belemmering optreden, komt
juist bij de doelgroep nieuwkomers merkwaardig over. Deze mensen komen vaak uit een land
waar men gewend is kinderen bij andere vaders en moeders te laten, zonder al te veel eisen
te stellen aan pedagogische kwaliteiten of de inrichting van de opvangplek. En dan komen
ze naar Nederland en dan kan de opvang, zoals ze gewend zijn, niet meer. Het moet anders.
Wat moet je dan als uitvoerder van de WIN? Ik zie gemeenten, met instemming van de
nieuwkomers en ROC vaak creatieve oplossingen zoeken. Gastouderschap, een
ontmoetingscentrum voor buitenlandse vrouwen dat als kinderopvang fungeert, etc. Zo wordt
dit probleem, eigenlijk een beetje oneigenlijk, opgelost.
1-10-1999
_________________________________________
Zijn er nog vragen? Neem contact op met Vrijbaan 070-3264781 en Hans Buijing of
ondergetekende staan u graag te woord.
Rogier den Uyl
directeur Vrijbaan en projectleider implementatie
WIN
fotograaf: "Eye Eye", Erik Schilt
