"Taalleren is taal in de alledaagse situaties leren gebruiken".

Deze gedachte heeft geleid tot de ontwikkeling van en aandacht voor buitenschoolse taalactiviteiten. Buitenschoolse opdrachten kunnen worden gebruikt om een brug te slaan tussen het taalgebruik in de dagelijkse (werk-)praktijk en het taalonderwijs in de klas. 

Rene Appel, taalkundig docent aan de Universiteit heeft onderzoek gedaan naar de vraag welk taalaanbod beter blijft hangen: wat men leert in de klas of wat men leert door buitenschools leren. Hieruit is gebleken dat als beide leermethoden gecombineerd worden, het buitenschoolse leren een doorslaggevende invloed heeft. Echter, om buitenschools te kunnen leren moet een zekere taalvaardigheid in tweede taal aanwezig zijn. Hoe taalvaardiger mensen zijn, hoe gemakkelijker contact wordt gelegd, dus hoe effectiever het buitenschools taalleren plaats kan vinden. Beide methodieken vullen elkaar aan en kunnen het best naast elkaar gedoceerd worden. 

Buitenschools taalleren kan in diverse varianten. Sommige activiteiten zijn zeer intensief, andere vereisen een hoge mate van zelfstandigheid, durf en eigen initiatief van de cursist. Belangrijk bij de keuze van de opdrachten zijn de vaardigheden en het zelfvertrouwen van de cursist. Er kan bijvoorbeeld ook in groepjes gewerkt worden. 

Mogelijke weinig intensieve opdrachten zijn: 

• bestudeer hoe mensen een kaartje kopen voor het openbaar vervoer (Wat vragen ze, hoe vragen ze het) 
• ga naar een winkel en koop een artikel. (hoe verloopt het gesprek?) 
• Laat je inschrijven bij de bibliotheek 
• bel iemand op voor informatie (voorbereiding van de vraag, nadenken over mogelijke antwoorden, is het antwoord begrijpelijk?) 

  Mogelijkheden voor intensievere taalactiviteiten: 

• bel iemand op voor een interview (voorbereiding vragen, anticiperen op antwoorden en tijdens het gesprek nieuwe vragen bedenken); 
• lidmaatschap van een sportieve of sociale vereniging; 
• organiseer een excursie voor de cursusgroep.